تبليغاتX
نجوم به زبان ساده

چهارشنبه 28 اسفند1387

برخورد کهکشانها

برخورد کهکشانها

برخورد کهکشان ها

جهان هستی، که نزدیک به پانزده تا بیست میلیارد سال پیش، هنگام گسترش یک نقطۀ انرژی و تبدیل ان به ماده، پای به عرصۀ وجود نهاد، حاوی میلیاردها کهکشان است. اینها نظام هایی بس بغرنج و پیچیده ای هستند که از میلیاردها ستارگان مختلف و مقادیر معتنابهی مادۀ نامرئی به شکل خاک و گاز و مواد شبه اتمی، تشکیل شده اند. هنگامی که با تلسکوپ به این جهان پهناور نظر بیافکنیم، ترکیب غنی و زیبایی را از اشکال مختلف کهکشانهای کوچک و بزرگ، خواهیم دید.

شماری از این کهکشانها، یعنی نزدیک به پانزده درصد، از جمله کهکشان راه شیری خودمان، دیسکهای عظیم الجثه ای هستند که مانند چرخ غول پیکری از ستارگانش در گرد ان میدرخشند، توسط خطوط میله مانند، به مرکز چرخ متصل اند. اما چنان از پهلو مشاهده شود، مسطح به نظر میاید. شماری از کهکشانها، بیضی شکل، به صورت توپ بسکتبالی هستند که در فضایی بیکران در چرخش اند. شماری دیگر حلقه مانند، و باز گروهی دیگر از انها، با اشکال غیر عادی به چشم میایند. انچه سالهاست دانشمندان را شگفت زده ساخته، این پرسش است که اگر تمامی ستارگان، زیر نفوذ نیروهای یکسان و منابع یک شکل، یعنی هیدروژن، در پی انفجار بزرگ تولید شده اند، چرا امروز کهکشانها اشکال و اندازه های گوناگون، دیده میشوند؟

یکی از پاسخ های ارائه شده این است که کهکشانها، در نتیجۀ یک روند دینامیک در طبیعت، همواره سیر تکاملی میپیمایند. چنین به نظر میرسد که از اغاز هستی تا کنون، کهکشانها هم چنان به یکدیگر برخورد میکنند، گاه در یکدیگر مستحیل میشوند، گاه یکدیگر را از هم مدرند و گاه نیز همانند اشباحی در شام گاهان بدون هیچ گونه تغیری، از میان یکدیگر گذر میکنند.

ان چه موجب شگفتی است این است که مسافتی که میان ستارگان یک کهکشان وجود دارد، به حدی گسترده و پهناور است که حتی در تمامی مدت زمانی که دو کهکشان با یکدیگر برخورد میکنند و یا در یکدیگر مستحیل میشوند، به ندرت حتی دو ستاره از میان صدها میلیارد ستارۀ ساکن این دو کهکشان، با یکدیگر رویارو میشوند.

ایندۀ کهکشان راه شیری

نزدیک ترین کهکشان به کهکشان راه شیری، دو کهکشان کوچک نامعینی به نام ابر بزرگ و کوچک ماژلان، در فاصلۀ 168 هزار سال نوری زمین قرار دارند. مقایسۀ تصویر ابر بزرگ ماژلان، که در سال 1974 میلادی، و تصویری دیگ که در سال 1989، گرفته شد، نشان میدهد که این کهکشان، از زمان پهلو گرفتن کشتی حامل کریستوفو کلمب در نزدیکی ساحل امریکای شمالی تا امروز، یک سه هزار و ششصدم یک درجه در اسمان تغییر مکان داده است. این میزان ناچیز برای دانشمندان کافی است که بتوانند حرکت این کهکشان کوچکتر را، در گردش خود در مدار بیضی شکل به سوی کهکشان راه شیری، محاسبه کنند.

بزرگترین کهکشانی که در مسافت نزدیک به کهکشان راه شیری قرار گرفته، کهکشان اندرومدا است که تقریبا هم اندازه و هم شکل کهکشان راه شیری است و در فاصلۀ سه میلیون سال نوری ان، واقع شده است. این کهکشانها به گروهی تقریبا 24 کهکشان موسوم به گروه محلی تعلق دارند و همگی تحت تاثیر کشش جاذبه ای متقابل در اطراف یکدیگر در حرکت هستند. همین حرکت، اندرومدا و کهکشان راه شیری را با سرعتی برابر با 300 هزار مایل در ساعت به نزدیک یکدیگر میاورد. این که این نزدیکی طی حدود پنج میلیارد سال دیگر به تصادمی مبدل شود یا این دو کهکشان فقط تماس ساده ای با یکدیگر بگیرند، تا این تاریخ معین و مسجل نشده است. البته این تماس ساده بستگی به حرکت جانبی مماس اندرومدا در فضا دارد و دانشمندان برای اندازه گیری ان نیازمند تلسکوپ بسیار قوی هستند

 

منبع :http://shegeftiha.blogspot.com

نوشته شده توسط مهرداد در 13:0 |  لینک ثابت   • 

سه شنبه 27 اسفند1387

تلسکوپ فضایی هابل

 

تلسکوپ فضایی هابل (HST) از بسیاری جهات توانمندترین تلسکوپ اپتیکی است که تا کنون ساخته شده است. این تلسکوپ بزرگترین تلسکوپ نیست، آینه اصلی آن با قطر 2.4 متر در مقایسه با تلسکوپ کک در هاوایی که 10 متر قطر دارد کوچکتر است. ولی این تلسکوپ ، که در مداری به فاصله 500 کیلومتری سطح زمین قرار دارد، از اثرات مختل کننده جو زمین به دور است. این امر امکان می‌دهد تا جزئیات دقیقتری نسبت به تلسکوپهای مستقر در زمین دیده شوند و نیز طول موجهایی مثل فرابنفش که به سطح زمین نمی‌رسند قابل مشاده باشند.

تصویر

 

 

 

 

 

 

 

 

منبع:  دانشنامه


ادامه مطلب
نوشته شده توسط مهرداد در 13:26 |  لینک ثابت   • 

دوشنبه 30 دی1387

آسمان آبی




تصویر




 

 


 

  • چرا آسمان صاف در هنگام روز اغلب آبی ، ولی در نزدیکی افق سفید است؟
  • چرا خورشید در حال غروب سرخ و آسمان درست در بالای آن همچون پرده‌ای رنگارنگ است؟
  • چرا در شامگاه سایه‌ای منحنی با حاشیه‌ای سرخ در آسمان شرق پدیدار می‌شود؟
  • چرا گاهی اندکی پس از غروب خورشید لکه‌ای ارغوانی در آسمان مغرب نمایان و سپس ناپدید می‌شود؟

    این پرسشها مارا به بررسی چه چیزی فرا می‌خوانند. بسیاری از طرحواره‌های مشهور در آسمان صاف بیشتر شامل انتشار نور خورشید از مواد موجود در هواست. از قبیل غبار ، افشانه‌ها ، بلورهای یخ و قطرکها و طرحواره‌های دیگر مبتنی بر جذب انتهای سرخ طیف مرئی بوسیله آب و اوزون در جو. هرگاه یک مه دود مصنوعی بوسیله یک باریکه نور سفید روشن شود و از زاویه معین مورد ملاحظه قرار گیرد، مانند رنگ آسمان بسیار صاف دیده می‌شود. آیا گاز خالص مانند هوا که عاری از همه درات باشد نمی‌تواند نور را منتشر کند و آن را به رنگهای مختلف تجزیه خواهد کرد؟

 

منبع :http://daneshnameh.roshd.ir


ادامه مطلب
نوشته شده توسط مهرداد در 20:49 |  لینک ثابت   • 

چهارشنبه 25 دی1387

زهره حاکم آسمان شامگاهی

 

زهره حاكم مطلق آسمان شامگاهي
زهره حاكم مطلق آسمان شامگاهي
چهارشنبه 25 دی 1387 - این روزها پس از غروب خورشید جرمی خیره‌کننده در افق غربی قابل مشاهده است. آن‌قدر پرنور است که در شهر‌های بزرگ بعضی‌ آن را با چراغ‌های هواپیما اشتباه می‌گیرند!

 

 

زهره حاكم مطلق آسمان شامگاهي

زهره دومين سياره‌ي منظومه‌ي شمسي است و در مدار داخلي‌تري از زمين نسبت به خورشيد قرار دارد و فاصله‌ي آن از خورشيد نيز تقريباً 105 ميليون كيلومتر است. لذا از ديد ساكنين زمين اين سياره به همراه سياره‌ي گريزپاي عطارد هيچ وقت به مقابله (حالتي كه زاويه‌ي خورشيد و سياره در آسمان زمين به 180 درجه برسد) با زمين نمي‌رسد. در عوض اين دو سياره از ديد ما مانند ماه تنها قمر زمين اهله تشكيل مي‌دهند. پس اين دو سياره‌ي آسمان شب در بهترين حالت مشاهده از آسمان زمين، بايستي به بيشترين كشيدگي شرقي (در آسمان شامگاهي زمين) يا به بيشترين كشيدگي غربي (در آسمان صبحگاهي زمين) برسند. اين روزها زهره پرنورترين سياره‌‌ي آسمان شب رفته رفته در آسمان شامگاهي زمين به بيشترين كشيدگي شرقي خويش مي‌رسد. بيشترين فاصله در ساعت 00:54 بامداد پنج‌شنبه 26 دي‌ماه با زاويه‌ي 47.1 درجه از خورشيد رخ خواهد داد. البته شكل اين سياره نيز از درون يك دوچشمي يا تلسكوپ به شكل ماه تربيع اول مي‌ماند و ميزان روشنايي (قدر) آن به منفي 4.42 مي‌رسد.

 

 

بعد از اين مقارنه زهره رفته رفته با سرعت بيشتري از ديد ما به خورشيد نزديك مي‌شود. در مدار خود، دائماً به زمين نيز نزديك‌تر خواهد شد و دائماً بر ميزان قرص ظاهري آن افزوده مي‌شود. قدر آن نيز تا 3 اسفند‌ماه افزايش خواهد يافت و به منفي 4.62 خواهد رسيد. اين روند تا جايي ادامه مي‌يابد كه زهره در 7 فروردين 1388 به مقارنه داخلي (زماني كه سياره بين زمين و خورشيد باشد آن مقارنه را داخلي و زماني كه خورشيد ميان آن دو باشد آن را خارجي گويند) با خورشيد برسد و وارد آسمان صبحگاهي شود .

ماهنامه نجوم

ارسال خبر : مرتضي باقرزاده

 منبع :http://www.hupaa.com


نوشته شده توسط مهرداد در 21:25 |  لینک ثابت   • 

چهارشنبه 25 دی1387

سیاه چاله ها


سياهچاله به زبان ساده
سياهچاله به زبان ساده
اگر تمام کره زمین تا 0.9 سانتیمتر فشرده شود به یک سیاهچاله تبدیل می شود.

 

 

فرضيه سياهچاله حتي در ميان شگفت انگيزترين پيشرفت هاي اخير اختر فيزيك نظري موقعيت برجسته اي دارد. قرن بيستم زماني بود كه كشفيات خارق العاده در فيزيك و اختر شناسي همواره به كشفيات ديگري كه خارق العاده تر بودند، منجر گرديده است. در عين حال آنها دوره ديگري را در گسترش علوم طبيعي مشخص مي سازند. تعداد كمي از اين كشفيات از نظر جذابيت با فرضيه سياهچاله‌ها قابل قياس هستند. چنين عجيب به نظر مي آيد كه در فضا سوراخ و در سوراخ سياهچاله ها وجود داشته باشند ! طبق نظريه نسبيت عام ، نيروهاي گرانشي از خواص فضا هستند. مسئله قابل توجه فقط اين نيست كه جسمي در فضا وجود دارد بلكه اين جسم مشخص كننده هندسه فضاي اطرافش مي باشد. انيشتين در اين مورد مي گويد: هميشه عقيده بر اين بوده اگر تمام ماده جهان معلوم شود، زمان و فضا باقي مي مانند، در حالي كه نظريه نسبيت تاكيد مي كند كه زمان و فضا نيز همراه با ماده نابود مي گردند. بنابراين ، جرم با فضا ارتباط دارد. هر جسمي باعث مي شود كه فضاي اطرافش انحنا پيدا كند. ما به سختي متوجه چنين انحنايي در زندگي خود مي شويم، زيرا با جرم هاي نسبتا كوچكي سروكار داريم. ولي در ميدان هاي گرانشي بسيار قوي ، مقدار انحنا ممكن است قابل توجه باشد. تعدادي از رويدادهايي كه اخيرا در فضا مشاهده شده اند، نشان مي دهند كه احتمال تمركز مقادير جرم در بخش هاي كوچكي از فضا وجود دارد. اگر ماده اي با جرم معين به اندازه اي متراكم شود كه به حجم كوچكي تبديل گردد و آن حجم براي چنين ماده‌اي بحراني باشد، ماده تحت تاثير گرانش خود شروع به انقباض مي نمايد. با انقباض بيشتر ماده ، فاجعه گرانشي گسترش مي‌يابد و آنچه كه فرو ريختن گرانشي ناميده مي شود، آغاز مي گردد. تمركز ماده در اين فرآيند افزايش مي يابد و طبق نظريه نسبيت ، انحناي فضا نيز به تدريج بيشتر مي گردد.
سرانجام لحظه اي فرا مي رسد كه هيچ پرتوئي از
نور ، ذره و نشانه فيزيكي ديگر نمي تواند از اين قسمت كه دچار فروريختن جرم شده ، خارج گردد. اين جسم به عنوان سياهچاله شناخته شده است. شعاع جسم در حال فرو ريختن كه به يك سياهچاله تبديل مي گردد، شعاع گرانشي ناميده مي شود. اين شعاع براي جرم خورشيد سه كيلومتر و براي جرم زمين 9/0 سانتي متر است.

 


ادامه مطلب
نوشته شده توسط مهرداد در 21:20 |  لینک ثابت   • 

یکشنبه 15 دی1387

حیایقی از قرآن

تا چندی پیش تصور می شد که خورشید و بقیه ستارگان ثابت هستند ولی اختر شناسان پی بردند که خورشید و بقیه ستارگان با سرعت بسیار زیادی (۲۶۰ کیلو متر بر ثانیه ) به دور هسته ی کهکشان در گردشند .

اما جالب است بدانید که قرآن در ۱۴۰۰ سال پیش به این موضوع اشاره کرده و می فرماید ...

*( والشّمس تجری لِمُستَقَرلّهَا ...)*  ۳۸ یونس

*(خورشید که دائم به سوی قرارگاه خویش روان است ...)* 

تا کنون حقایقی از این قبیل در قرآن کشف شده است . یکی از آن ها که در ارتباط با امکان حیات فرا زمینی است ...

 


ادامه مطلب
نوشته شده توسط مهرداد در 19:26 |  لینک ثابت   • 

جمعه 15 آذر1387

حیات فرا زمینی

 

Drown on farms

(تصاویر بالا مربوط به علائم مرموزی است که بر چند مزرعه کشیده شده است )


نظریه هوش فرازمینی ، تاریخی طولانی دارد و به اتم شناسان یونانی و ارسطو در قرن چهارم پیش از میلاد می‌رسد. کپرنیک و گالیله در این نظریه تجدید نظر کردند و معلوم شد که بین زمین و پنج سیاره سرگردان شامل عطارد ، زهره ، مریخ ، مشتری و کیوان شباهتهایی وجود دارد، که از روزگاران قدیم مردم از آنها اطلاع داشتند. این واقعیت در ذهن فلاسفه قرن هجدهم کاملا جا افتاده بود. نظریه‌هایی که در ابتدای قرن بیستم ارائه شد، تقریبا بر خلاف تصور حیات در نقاط دیگر جهان بود.


ادامه مطلب
نوشته شده توسط مهرداد در 20:27 |  لینک ثابت   • 

جمعه 15 آذر1387

آسمان شب

شعرای یمانی

پر نور ترین ستاره ی آسمان شب شعرای یمانی یا شباهنگ با قدر ظاهری ۱.۶- در صورت فلکی سگ بزرگ است . این ستاره ۲۷ بار از خورشید درخشان تر است و به دلیل نزدیک بودن آن به منظومه ی شمسی پر نور ترین ستاره ی آسمان محسوب می شود . فاصله ی آن از ما ۸.۶ سال نوری است . شعرای یمانی نزدیک ترین ستاره ای است که می توان در ایران  با چشم دید .

شعرای یمانی با شهرتی که دارد دارای ندیمی است در خور توجه به نام توله که مجموعا یک ستاره ی دوتایی را تشکیل می دهند . روشنی توله یک هزارم روشنی شعرای یمانی است . علت شهرت توله چگالی بسیار زیاد آن است . یک سانتی متر مکعب از این ستاره ۱۵۰ کیلو گرم جرم دارد !!!.

 


ادامه مطلب
نوشته شده توسط مهرداد در 11:36 |  لینک ثابت   • 

پنجشنبه 14 آذر1387

سیتره جهان هستی ...!

Milky Way

زمینی که بر آن زندگی می کنیم یک سیاره است. یکی از چند سیاره ای که به دور خورشید میگردند .چشم برهنه می تواند خورشید٬ چند سیاره ٬ یک قمر ٬چند هزار ستاره ٬ تیره های شهاب و گهگاه ستاره های دنباله دار را رویت کند .

اگر مایل هستید جایگاه خود را در جهان پیدا کنید باید بدانید که کهکشان راه شیری یکی از میلیارد ها کهکشان موجود در عالم است . خورشید نیز یکی از میلیون ها میلیون ستاره ای است که در این کهکشان وجود دارد . حال باید از خود بپرسید که بشر در کجاهای این جهان وجود دارد ...؟

 


ادامه مطلب
نوشته شده توسط مهرداد در 19:54 |  لینک ثابت   •